Groepsfoto van Duitse parachutisten tijdens het Ardennen offensief. Bron: Wikimedia Commons.

Het Ardennen-offensief

Het was de laatste grootscheepse poging van Hitler om de Tweede Wereldoorlog naar zijn hand te zetten. Hij en zijn staf stuurden een verrassend grote troepenmacht naar het Westfront om de geallieerde troepenmacht te verjagen, met de bedoeling om uiteindelijk Antwerpen te bereiken. Het Ardennen-offensief van de nazi’s begon op 16 december 1944.

In de tweede helft van 1944 waren de geallieerden aan de winnende hand in de Tweede Wereldoorlog. Nadat het leger van de Sovjets de nazi’s in het oosten steeds verder terugdrong, stonden de nazi’s na D-Day ook in het westen onder zware druk. Hierdoor was het voor Hitler moeilijk om een grote troepenmacht op één plek te concentreren, want zijn troepen moesten op twee fronten tegelijk vechten. Daarom bedacht Hitler dat een snelle, verrassende aanval de enige optie zou zijn om nog een belangrijke overwinning te boeken. Hij besloot om de voornamelijk Amerikaanse troepen in de Ardennen aan te vallen, zodat de nazi’s het Westfront weer onder controle zouden krijgen. Antwerpen was het einddoel, omdat dit een belangrijke aanvoerhaven voor de geallieerden was.

De Ardennen

Hitler en zijn belangrijkste generaals bedachten verschillende plannen Antwerpen in te kunnen nemen. Het uiteindelijke plan van de nazi’s was om door de Ardennen op te rukken naar de Maas. Van daaruit zouden de Duitsers proberen via Brussel naar Antwerpen te komen. In Duitsland begonnen de voorbereidingen voor de aanval in het diepste geheim in september 1944. Er werden drie legereenheden klaar gemaakt voor de strijd in de Ardennen. Dit betekende dat in totaal 200.000 soldaten naar het Westfront werden gebracht.

Verrassende aanval

De geallieerden zagen een grootscheepse aanval van de Duitsers niet aankomen, omdat ze ervan overtuigd waren dat het Duitse leger daar inmiddels teveel voor verzwakt was geraakt. Maar op 16 december begon de Duitse aanval. De Amerikaanse legerbases tussen Monschau en Echternach werden aangevallen. De aanval kwam volledig onverwachts voor de geallieerden, door het nevelige weer waren de Duitse troepen namelijk ongezien opgerukt richting het westen. In de eerste dagen boekten de nazi’s op verschillende plekken terreinwinst. De geallieerde troepen begrepen niet goed wat hen overkwam en raakten in paniek.

Bastenaken

In de door de geallieerden verdedigde plaatsen St. Vith en Bastenaken stokte de opmars van het leger van de nazi’s echter. De strijd om Bastenaken was hevig, maar uiteindelijk hielden de geallieerden stand. Ook werd na een week het weer beter, zodat de gelegenheid ontstond om versterkingen te laten landen, want het luchtruim werd al geruime tijd gecontroleerd door de geallieerden. Het offensief liep niet meer volgens plan voor de Duitsers, want Bastenaken had eigenlijk al binnen een paar uur ingenomen moeten worden.

Definitieve nederlaag

De Amerikanen wonnen de strijd om Bastenaken nadat de Amerikaanse generaal George S. Patton en zijn troepen de geallieerden te hulp schoten. Hierdoor dreigde het hele Ardennenoffensief van de nazi's te mislukken. Hitler wilde hier aanvankelijk niets van weten, maar rond het einde van het jaar gaf hij de overgebleven Duitse troepen toestemming om zich terug te trekken. Toch gaven ze zich niet zomaar gewonnen. Hevig vechtend bereikten ze door de Ardennen het Duitse grondgebied. Op nieuwjaarsdag 1945 voerde de Duitse Luftwaffe nog een laatste grootscheepse aanval uit. De Luftwaffe vernielde met 1100 vliegtuigen zo'n 300 geallieerde vliegtuigen in Noord-Frankrijk, Nederland en België, maar verloor er zelf ook ruim 300. Dit vormde het einde van de Duitse opmars. De nazi’s kwamen het mislukken van het Ardennen-offensief nooit meer te boven en verloren de Tweede Wereldoorlog een half jaar later.

Meer weten

Neem nu een abonnement en krijg schitterende cadeau's!

En mis nooit meer de mooiste historische verhalen!