Wilde Jacht Wodan

De Wilde Jacht: een Noord-Europese mythe

De Wilde Jacht is terug te vinden in de folklore van Noord-Europese culturen. Tijdens de oudheid, middeleeuwen en zelfs nog in de vroegmoderne tijd was het een bekend verhaal. Dit vooral in landen met Germaanse culturen zoals de Scandinavische landen, maar ook in Duitsland, Nederland en zelfs Frankrijk. Wat was precies de Wilde Jacht?

Noord-Europese folklore

De Wilde Jacht is terug te vinden in de folklore van Noord-Europese culturen. Tijdens de oudheid, middeleeuwen en zelfs nog in de vroegmoderne tijd was het een bekend verhaal. Dit vooral in landen met Germaanse culturen zoals de Scandinavische landen, maar ook in Duitsland, Nederland en zelfs Frankrijk. In de Angelsaksische kroniek wordt beschreven hoe een groep jagers “op zwarte paarden en zwarte hengsten en met pikzwarte honden die met afgrijselijke ogen staarden” door het land trok. ‘Betrouwbare getuigen’ melden tot 30 woeste mannen te paard en met donkere honden gezien te hebben.

Het dodenleger van Wodan

De deelnemers aan de Wilde Jacht waren volgens de mythe mensen die op gewelddadige wijze aan hun einde waren gekomen. Zij werden geleid door Wodan of, in de Scandinavische gebieden, Odin. Gezeten op zijn achtbenige paard Sleipnir en met zijn speer Gungnir in de hand reed hij aan het hoofd van zijn dodenleger. Huilend, schreeuwend en joelend stormden zij voorbij, vergezeld door hun zwarte jachthonden. Zij zouden jagen op de Jotunn (ijsreuzen uit de Noorse en Germaanse mythologie).

De Wilde Jacht tijdens de joelfeesten

Vooral tijdens de joelfeesten werd de Wilde Jacht gezien door mensen. De joelfeesten waren de Germaanse zonnewendefeesten die gehouden werden rondom de kortste dag van het jaar. De meeste mensen verschuilden zich als zij de jacht hoorden langskomen. In sommige gevallen bliezen mensen juist op hun hoorns om de jagers te steunen.

Oorsprong van de Wilde Jacht

De Wilde jacht kan teruggevoerd worden op de verering van gestorven voorouders door krijgsmannen. Deze mannen hadden zich in een krijgersbond verbonden aan Wodan/Odin. Tacitus beschreef in zijn werk de Germaanse Harii stam. Hun krijgsgewoontes doen ook denken aan dit dodenleger van Wodan. Volgens Tacitus  verfden de krijgers van deze Germaanse stam zichzelf en hun schilden zwart en vochten zij ’s nachts. De Romeinen vreesden dit ‘dodenleger’. Volgens sommigen zijn elementen uit de Wilde Jacht in de Sinterklaaslegende verwerkt. De zwarte pieten zouden afgeleid zijn van het dodenleger van zwartgeverfde krijgers. Ook het gooien van cadeaus in de schoorsteen kan in verband gebracht worden met offers die gemaakt werden tijdens de Wilde Jacht.

Bronnen

verhalenbank.nl Wilde Jacht

mythology.org Wild Hunt

Afbeeldingen

wikimedia.org Aasgaardreien

wikimedia.org Wodan's wilde Jagd

Meer weten

En mis nooit meer de mooiste historische verhalen!

De Barbaren geeft een schitterend overzicht van de voorouders van de hedendaagse Europeanen.