Avondklok in de Tweede Wereldoorlog

De Tunesische overheid heeft in 8 steden een avondklok ingesteld, om de recente protesten en rellen in te dammen. De Duitsers maakten tijdens de Tweede Wereldoorlog eveneens gebruik van een avondklok. Nederlandse burgers mochten ’s nachts niet meer de straat op zonder vergunning. De Duitse bezetter handhaafde strenge nachtregels om verzet tegen te gaan en om nachtelijke bombardementen moeilijker te maken.

Op 10 mei 1940 vielen de Duitsers Nederland binnen. Daarna werd Nederland door een civiel bestuursorgaan onder leiding van Arthur Seyss-Inquart bestuurd. Deze Duitse overheid bepaalde de regels in Nederland, die er vooral op toegespitst waren om de bevolking in bedwang te houden. De Duitsers probeerden op allerlei manieren het verzet te ontmoedigen, bijvoorbeeld door verzetsacties met zware represailles te bestraffen. Een andere maatregel om het Nederlandse verzet tegen te gaan was de avondklok. De bevolking mocht van 12 uur ’s nachts tot 4 uur ’s ochtends niet de straat op gaan. Als een burger in die tijd toch de straat op wilde, moest hij eerst een ausweis, Duits  voor ‘vergunning’, verkrijgen van de Duitse overheid. Iedereen die tijdens de spertijd buiten werd aangetroffen, werd in de cel gegooid. 

Avondklok als strafmaatregel

In het begin van 1942 pleegde het Amsterdamse verzet een aantal aanslagen op gebouwen van de Duitse bezetter. De Duitsers voerden daarop voor straf een langere avondklok in. Al vanaf 8 uur ’s avonds moest de Amsterdamse bevolking binnen blijven. Bovendien mochten er na 7 uur geen trams meer rijden en werden een aantal Amsterdamse mannen gedwongen om ’s nachts Duitse gebouwen te bewaken. Het Duitse bestuur van Amsterdam hief de maatregel na een maand weer op, maar het gebeurde vaker dat de avondklok werd ingezet om verzetsdaden te bestraffen.

Verduistering

Ook stelden de Duitsers de verduisteringsplicht in. ’s Avonds mocht er geen licht zichtbaar zijn, om het navigeren en bombarderen voor Geallieerde vliegtuigen moeilijker te maken. Iedere burger had de plicht om alle ramen met verduisteringsgordijnen en papier lichtdicht te maken. Een speciale vrijwilligerseenheid werd opgericht om te controleren of de bevolking zich aan de regels hield. Deze Luchtbeschermingsdienst, bestaande uit Nederlandse burgers, had een vergunning om ’s nachts over straat te gaan. De verduisteringswet maakte het nachtelijke leven voor de Nederlanders moeilijk en soms zelfs gevaarlijk. Er deden zich veel ongevallen voor en het was moeilijk om de weg te vinden. In Amsterdam werden huisnummers met grote witte cijfers op de muren gekalkt, zodat ze ook in het donker te zien waren.

In tegenstelling tot de Duitse spertijd, is de avondklok in Tunesië een tijdelijke maatregel om de recente rellen een halt toe te roepen. Een deel van de Tunesische bevolking was woedend vanwege een kunsttentoonstelling in Tunis, die volgens hen beledigend zou zijn voor de islam. 

Meer weten

En mis nooit meer de mooiste historische verhalen!

Neem nu een abonnement en krijg schitterende cadeau's!

Neem nu een abonnement en krijg drie schitterende cadeau's!