Home » Reportage
Twee soldaten schieten emoes neer met Lewis geweren, 1932. Bron: Wikimedia Commons.

De Grote Emoeoorlog

In 1932 ging de Grote Emoeoorlog in West-Australië van start. Dit was een militaire operatie om de populatie emoes te verkleinen. Er werden soldaten ingezet om op de emoes te jagen. Maar waarom werden de emoes bejaagd? En hoe verliep de Emoeoorlog?

Australische veteranen worden boeren

Na de Eerste Wereldoorlog kregen veel Australische veteranen landbouwgrond in West-Australië. Zij werden door de Australische overheid aangemoedigd om graan te verbouwen. Daarvoor zouden ze subsidies ontvangen. Dit gebeurde echter niet en daar kwam nog bovenop dat de graanprijzen door de economische crisis eind jaren 20 enorm daalden. De boeren raakten in steeds meer problemen.

Een groeiende emoepopulatie

In dezelfde tijd vond er een enorme groeispurt plaats binnen de emoepopulatie. Wel 20.000 emoes verplaatsten zich vanaf de kust steeds dieper het land in. Daar kwamen ze terecht op de landbouwgrond van de veteranen. Hier waren goede leefomstandigheden voor de emoes: ze hadden genoeg eten van de gewassen en daarnaast was er ook genoeg water beschikbaar. Maar voor de veteranen was het minder prettig: de emoes aten de oogst van het land en beschadigden de hekken waardoor ook konijnen het land konden betreden om wat er van hun gewassen over was te nuttigen. Hierdoor leden de boeren enorme verliezen.

De aanval begint

Tot 1932 waren emoes een beschermde diersoort, maar die status veranderde toen er een verzoek werd ingediend bij defensie om de emoes af te schieten. De toenmalige minister van defensie, George Pearce, gaf hier toestemming voor. Er werden twee soldaten – Sergeant S. Mc.Murray en Gunner J. O’Hallora - ingezet die de emoes mochten afschieten. Dit ging echter niet door vanwege een enorme hoeveelheid regen, waardoor de emoes zich verspreidden over het gebied en dus moeilijker te raken waren.

De eerste emoecampagne

De Emoeoorlog bestond uit twee campagnes. De eerste campagne werd gestart op 2 november 1932, maar deze mislukte jammerlijk. De emoes werden amper geraakt, en dat terwijl er wel 10.000 kogels werden gebruikt! Er werd zelfs geprobeerd om vanuit een truck de beesten dood te schieten, maar ook dit was geen succes. Hoeveel emoes er in de eerste campagne zijn gedood, is niet helemaal duidelijk. De schatting ligt tussen de 50 en 500 vogels. Er zouden zelfs geruchten gaan dat de verschillende groepen emoes elk een eigen leider hadden uitgekozen, die de boel in de gaten hield. Op 8 november werd de operatie gestaakt.

De tweede emoecampagne

De tweede campagne was iets succesvoller. Na het afblazen van de eerste campagne, gingen de emoes vrolijk door met het eten van de gewassen. De boeren vroegen opnieuw om hulp. Ditmaal kregen ze toestemming van James Mitchell, de premier van West-Australië, om op de emoes te jagen. De taak werd opgenomen door dezelfde soldaten. Op 13 november 1932 ging de tweede campagne van start. Op 10 december werd er vastgesteld dat er tijdens de tweede campagne 986 emoes vermoord waren en ongeveer 2500 gewond. Maar de emoepopulatie wist zich te herstellen, waardoor de oorlog uitliep tot een totale mislukking.

Kritiek en oplossing

Er was veel kritiek op de oorlog, met name door natuurbeschermers. De ornitholoog Dominic Serventy noemde het “een poging tot de massavernietiging van de vogels”. Uiteindelijk werden de emoes verhinderd door het plaatsen van wildhekken en was het probleem opgelost.

Bronnen

Afbeelding

Meer inspiratie

Neem nu een abonnement en krijg schitterende cadeau's!

Neem nu een abonnement en krijg schitterende cadeau's!